Sûz-i Dilârâ / Balkon, ev

[Sûz-i Dilârâ]

Bu yaz doğuya bakan salonda değil de güneye bakan odada oturmaya karar verdim. Burada evlerin yazlık-kışlık perdeleri, halıları, odaları ayrı oluyor. Kışın en çok güneş alan odaya geçilip kalın halılar serilip kalın perdeler çekiliyor. Yazın mümkün olduğu kadar yerler sergisiz, pencereler de ince tüller ve güneşliklerle geçiştiriliyor.

Bizim güneye bakan odamız hem yaz hem de kış için ideal. Kışın bol güneşli yazın da esintili oluyor, evin önü de arkası da açık olunca karşılıklı pencereleri açıp cereyan yaptırabiliyorum. O esinti yazın nasıl kıymetli oluyor anlatamam, cehennem sıcaklarında.

Bütün bunları neden anlattın diyeceksiniz? Şunun için salon pencereme sardırdığım mis kokulu sellukamı esintili odamın balkonuna taşıdım, saksısını da büyütüp 65 lt.lik saksıya aldım.

Sarılacak yer sorunu ortaya çıkınca önce bambu alıp benim tarzanvari düzeneklerimden birini kurmayı planladım. Geçen seneden çok büyüdüğünü gördüğüm sellukama yetmeyeceğini düşünüp vazgeçtim. Sonra bu teller aklıma geldi. İlham kaynağım sayın telato'nun soğanlılarını kedilerden korumak için kullandığı teller. Araya araya istediğim seyreklikte teli buldum. Beş metre ölçüsünde balkonun ön cephesine tamamen çektim. Sellukayı da sardırdım. Bakalım beğenecek mi?

Bu arada bu balkonum bol karıncalı. Sellukada bol karınca; bol çiçek-bol çiçek bol tohum ve hiç kırmızı örümcek demek Bir taşla birkaç kuş. Karıncalar şimdiden taşınmışlar sellukaya