Mutfak maceraları, Komik anılar

[Buket Aknar]

Orijinal Mesaj Sahibi Güler

Benim genç kızlığımda öyle veya böyle mutfak maceram pek yoktu.
Hem yaramazlığımdan hem de evde yemeği yapacak eleman bulunduğundan, evlenene kadar mutfağa hiç girmedim.
Evlendiğimde de yumurta nasıl kırılır onu bile bilmiyordum. Rahmetli annem acı acı düşünüyordu mutfakta neler yapacağımı.
Evliliğim ilk dört senesi, eşimin ailesiyle geçti de yemek yapmaktan kurtuldum.

Size anlatacağım hikâye, bir arkadaşımın yaptığı yaprak dolmasıyla ilgili.
Arkadaşım, gençliğinde başından geçen bir olay yüzünden bir müddet Rahmi Duman Kliniğinde tedavi görmüş. Daha sonrada bizim mahalledeki sevdiğimiz bir ağabeyimizle evlendi.
Evlerimiz yakın olduğundan, ve mahallemize gelin geldiğinden hemen kaynaştık.
Tedavisi esnasında kullandığı bazı iğneler için Dr.ablama geldiğinden ailece görüşür olduk.
Esasında çok iyi niyetli ve cana yakın bir kızdı. Bütün aile onu çok seviyorduk.
Bir gün, bizi akşam yemeğine davet etti.
Bütün gün hazırlık yapmış, etli yaprak dolması sarmış, çorba, pilav yapmış. Çok da uğraşmış.
Yoğurtlu yaprak dolmasını yerken, eşi birden bire elini dudaklarına götürdü, ve 10-15 cm boyunda ip gibi bir şeyi çıkarttı.
Kızcağız, kıpkırmızı oldu ve '' hay Allah ben hepsini çözdüm sanıyordum'' dedi.
Meğer, daha evvel hiç dolma filan yapmamış, bakmış ki yapraklar sarılı durmuyor, hepsini tek tek siyah iplikle bağlamış. Piştikten sonra da tek tek iplikleri çözmüş. Çözmüş ama bir tanesini atlamış.

Güler hanım; bu olayın çok benzerini ben de yaşamıştım. Yeni evlenmiştim, evlenmeden önce de sadece kahve ve pilav yapmasını biliyorum!!! Henüz öğrenciyken evlendiğim için hafta arası annem veya kayınvalidem yemek işlerini hallediyorlardı bazen annemde, bazen kayınvalidemde yemek yiyorduk ama hafta sonları ve tatillerde evimde yemek yapmaya çalışıyorum!!! ( bende mutfak hikayesi çok )
Tatilde, annem bir seyahate gitmiş, babam ise Kıbrıs'ta kalmış, ben Kıbrıs'tayım ya!!! yemek yapmayı da öğrenmeye başlamışım!!! etli yaprak dolması yapayım dedim. Bahçedeki asmadan eşim yaprakları toplamış, ben yemek kitabından içini nasıl hazırlayacağımı okuyarak iç harcını bir güzel hazırladım, yaprakları da yıkadım, sigara böreği gibi sarılacak ya... o da kolay!!!
Başladım sarmaya... sarıyorum, tencereye koyuyorum. Diğerini sarıyorum tencereye uzanıyorum ki az önce sardığım açılmamış mı!!! Olacak gibi değil ben sarıyorum, onlar açılıyor. Çıldıracağım!!! ( Asma yapraklarını sıcak su haşlayıp, yumuşatmadım, zaten öyle bir şeyden haberim bile yok)
Daha fazla dayanamadım, ben de sizin arkadaşınız gibi hepsini hediye paketi gibi iplikle (hem de yeşil bir iplikle) bağlaya, bağlaya tencereye sıraladım ve pişirdim. Piştikten sonra da ya açılırlarsa diyerek açmadım. Herkes iplikleri çöze çöze yedi, tadı çok güzel olmuştu.

Ailede hâlâ bu hikaye anlatılır. Diğer hikayeleri de daha sonra anlatacağım.