Bonsai felsefesi

[arsakay]

Tüm bonsai sevenlere merhaba,
bonsai ile ilgili tüm forumlar genelde teknik konularda. Bu konu benim için çok yeni ama gerçekten de büyük sabır isteyen bu uğraşının düşünsel boyutu üzerine de paylaşılacak çok şey vardır diye düşünüyorum. Hiçbir hobi sıradan değildir ama bonsaide hobi olmaktan çok daha derin birşeyler yok mu sizce?
Sanırım birçoğunuz "ŞİBUMİ" adlı romanı okumuştur. Romanın bir bölümünde hatırladığım kadarıyla söylüyorum, iyi bir "GO" (satrançtan daha zor bir japon taktik oyunu) oyuncusu olmak için şiirden anlamak gerektiğini söylüyordu. Bu GO oyununun felsefesini anlatan küçük bir anekdottu sadece. Bir kısmınıza fazlaca romantik gelebilir ama bizler de burada örnektekine benzer şekilde bonsainin ruhu hakkında hem bildiklerimiz hem düşündüklerimizi hem de hissettiklerimizi paylaşsak, ne dersiniz?
Ben henüz hiç bonsai yapmadım ama kendi kendime şaşırdığım bir heyecan duyuyorum ve eğer katılan olursa bunları da paylaşmak isterim.

[karakedi]

ok, bana göre insanı büyüleyen bir yanı var..kocaman ağaçları kesip kurutan insan aslında o kadar küçük ki ağacın yanında,bonsai de başarı büyük bir haz veriyor gibi geliyor...yaratıcılık.... kendi tanrısallığımızın verdiği sarhoşluk
kendi doğa sevgimizin yansıması...
küçücük ağaca hükmedebilmemiz... sevgimiz ilgimiz... bize hoş duygular yaşatıyor..
hele serpilerek gelişmesinin verdiği duygu....

[cemboa]

...Bende forumdaki bazı yazılarımda buna değindim aslında.Bonsainin temeli bana göre üç ayak üstüne oturuyor.Sevgi, sabır, disiplin.Buda sanırım zen felsefesinin kendisi.
...Bonsai ile ancak birkaç sene uğraşırsanız anlayabilirsinizki bitki **** ağaçla enteresan bir iletişim kuruyorsunuz.Onunla beraber herşeyi yapıyorsunuz.Eğer onun dilinden anlamassanız başarısız olma olasılığınız yüksek.Fakat bonsai ustalarının ısrarla söledikleri şey başarısızlıklar olacaktır asla yılmayın. Çünkü ancak bu başarısızlıklarla ilerlemek mümkün. Kişiler arasındaki değişecek tek şey bu başarısızlıkların üç aşağı beş yukarı olması olacaktır. Bundan dolayıda bonsai ustaları fazla örnekle çalışılmasını söylerler.

[arsakay]

Biliyormusunuz doğa gözümüzün önünde katledilirken birşeyler yapamamanın bir savununusu gibi bonsai. Sanki doğayı korumaya ama aynı zamanda da vicdanımız rahatlatmaya çalışıyoruz.
Herşeye rağmen beni inanılmaz heyecanlandırıyor. O ufacık ağaçla nasıl bir iletişim kurulabileceğini, bunun ne kadar derin olabileceğini hissediyorum... Bu çok güzel ama diğer yandan beni korkutuyor da! Çünkü onca emek verip ellerimle büyüttüğüm, birçoğunuzun arkadaş dediği bonsai birgün benim elimden gelmeyen bir nedenden dolayı sulayamadığım için ölebilir. O zaman ne hissederim bilemiyorum.
Sabır konusuna gelince! Sabır;hayat gerçeğinin en büyük öğretilerinden birisi. Öğretirken sınıyor, sınarken öğretiyor. Bunu bonsai ile yapmak gerçekten heyecan verici. Benim gibi yeni başlayacaklar dikkatli olmalı çünkü başlangıçta başarısızlık kesin önemli olan yılmamak.

[arsakay]

Selam cemboa,
ne kadar zamandan beri bu uğraşı verdiğini bilmiyorum ama belirli bir süre geçtiyse başladığın günden bu güne kadar kendinde gözlediğin değişiklikleri anlatmanı rica etsem.

[arsakay]

Bu konuyu ben açtım ama aynı anda birçok konuya el atınca
tekrar dönmeye fırsatım olmadı. Cemboa da
sorumu görmemiş herhalde.

Elimde İkebana ile ilgili ilk basım tarihi eski bir kitap var. İkebana çiçek düzenleme sanatı demek. Eşinin görevi ile ilgili olarak Japonya'da yaşamak zorunda kalan bir hanımefendinin anıları. Bu kitapta altı çizilen önemli
bir konu var. Öğrencinin öğrendiklerini iyi uygulamasından daha önemlisi
kendisini eğitmesi ki uzakdoğu kökenli tüm uğraşlarda (ister döğüş sanatı olsun, ister ikebana veya bonsai..) asıl hedef bu! Yani asıl hedef insanın tekamül etmesi. Tüm uğraş alanları bilgeliğe giden yolda birer araç olarak ele alınıyor. Ele alınana konu ne olursa olsun ve kişi o işi ne kadar iyi öğrenirse öğrensin o kişiye "usta" ünvanı verilmiyor.
Ben de bu konunun önemini vurgulamak istedim çünkü bonsai sürekli ilgi ve çok sabır istiyor. Bırakalım bonsaiyi evimizdeki saksı çiçekleri bile bakılmazsa kısa sürede kaybediliyor.

Bonsai ile uzun süredir ilgilenen sevgili Cemboa'nın imzasına dikkat edin lütfen. ))

[cemboa]

...Evet kusura bakmayın sanırım kaçırdım bunu bir şekilde.

...Aslında ben kendimi bildim bileli çiçeklerle içiiçeçeyim.Ailemle beraber otururkende evimizde çiçekler vardı.Annemde öğretmen olduğu için özel günlerde hediye olarak kesme çiçek dışında saksı çiçekleride geliyordu.Bu vesile ile çiçeklerimizde çeşitlilik oldu.

...Ben kendi evime taşındıktan sonra bu çiçeklere olan ilgimi dahada geliştirme fırsatı buldum.Uzun bir dönem köktüslere ilgim vardı.Sonra bu ilgim orjinal tropikal salon türlerine döndü...3 sene öncede ilgi yoğunluğum Bonsai doğru dallandı.Fakat şu an elimde 2 m lik tropikal türler 1 m lik kaktüslerim hala var.

...Bonsai için gereken 3 önemli vasfın 2 si zaten bu vesile ile bende mevcuttu.Onlar sevgi ve sabır.Biraz da buna disiplini ilave ettim...Disiplini kendimce açarsam programınıza zamanlamınaza sadık kalmak diyebilirim.Buda bitkinin gelişmesinde önemli faktör.Buda somut olarak düzenli sulama düzenli gübreleme düzenli budama ve şekil verme gerekiyorsa saksı ve toprak deişimidir.Zaten disiplin olmassa bitkilerinizin gelişi oldukça yavaşlayacaktır.

...Ne diyebilirimki şimdilik aklıma gelenler bunlar...

[c.özdemir]

Bonsai de son bulur.Tekamülün sonu var mıdır.?YA insan sonlanır, ya da Bonsai. ikinci bir Bonsai tecrübenin altında acemilikle başlar gibi.Yoksa kim derki bu işin noktası budur.Evet ' Usta ' olmak o kadar kolay mı.?