Araçlar

Bookmark and Share






Çamoka

Ağaçlar ülkesini hepiniz biliyorsunuzdur. Bilmiyor musunuz? Hımmm o zaman sessizce arkanıza yaslanın ve dinleyin bakalım.

Yemyeşil bir ülkedir burası. İçinde yaşayan ağaçların da her biriniz gibi kolları, gövdeleri, gözleri ve burunları vardır. Her biri farklı isimlere sahiptir. Her birinin sizler gibi aileleri, amcaları, teyzeleri, abileri, ablaları vardir. İşte öykümüz bu ailelerden birinin, Çam Ağacı ailesinin en küçük oğluna, yani Çamoka'ya ait.



Küçük Çamoka annesi Çamanna ve babası Çambabba ile birlikte yaşar ağaçlar ülkesinde. Ülkedeki en küçük ağaçtır ve o buna çok üzülür. Bir an önce büyümek, gelişmek ister. Annesine sürekli kollarının ne zaman göğe yükseleceğini, ne zaman yapraklarla dolacağını, ne zaman gövdesinin genişleyeceğini sorar durur. Hep mutsuzdur. Anne Çamanna ve baba Çambabba Çamoka'nın bu durumuna çok üzülürler. Onunla saatlerce konuşmalarına rağmen bir türlü Çamoka'yı mutlu edemezler. Çamoka diğer ağaçları çok kıskanır, onların rüzgardan savrulan dallarına bakıp bakıp iç geçirir;

"Ben hiçbir zaman böyle olamayacağım, hiç büyüyemeyeceğim, dallarımın arasına hiçbir zaman kuşlar yuva yapamayacak."

Gün geçtikçe Çamoka üzüntüsünden hiçbir şey yiyememeye başlar. Yemedikçe güçsüz düşer, güçsüz düştükçe daha küçülür.



Bu durumu gören Çamanna ve Çambabba son çare olarak ülkenin yaşlı bilgesi Ulu Çınar'a baş vurmaya karar verirler;

" Ulu Çınar, Ulu Çınar, sen ki bu ülkenin en bilgesisin, sen ki bu ülkede dalları göğe değen tek ağaçsın, sen ki yıllardır bizim yol göstericimiz oldun, bu küçük Çamoka'ya ne söyleyelim ki üzüntüsü mutluluğa dönüşsün?"



Ortalığı bir süre sessizlik kaplar, sonra derinden tok bir ses duyulur;

"Benim adımı anmak için çok iyi bir nedeniniz olmalı ve ben bu nedeni biliyorum – küçük, inatçı Çamoka. Buraya karşıma getirin onu. Sonra da bizi yalnız bırakın."

Çamanna ve Çambabba hemen Ulu Çınar'ın dediğini yaparlar ve Çamoka'yı bilgenin önüne getirip onları baş başa bırakırlar.



" Söyle bakalım Çamoka neden hemen büyümek istiyorsun?"

" Büyümek istiyorum çünkü, bu halimle kimse beni görmüyor, dallarıma hiç kuş konmuyor, bulutlara uzanamıyorum, çıplak hissediyorum kendimi ve yapraklarım olmadan çok çirkinim."

" Küçük Çamoka şimdi kulaklarını aç ve beni dinle. Bu ülkede yaşayan tüm ağaçlar herkesin sahip olmak istediği ama çok az kişide var olan bir erdeme sahipler. Bunun ne olduğunu biliyor musun?"

" Hayır bilmiyorum."


" Sabır Çamoka. Sabrın en güzeline sahipler, sevgiyle beslenenine. İşte o zaman büyüyen her dalının, yeşeren her yaprağının ne kadar değerli olduğunu anlayacaksın. İşte o zaman benim gibi 520 yıllık bir Ulu Çınar'ın neden bilge olduğunu anlayacaksın. "



Yıllar yılları kovalar, Çamoka büyür, yeşerir, dallarında kuşlar cıvıldamaya başlar, hiçbir zaman Ulu Çınar'ın söylediklerini unutmaz.



Kollarından çıkan her bir yaprağın, sevgiyle büyüyen sabrının sonucu olduğunu artık biliyordur.

Yazan: Müge Koçak (Backyard)
Çizen: Deniz (Profond)
04-05-2005
Yazılım vBadvanced CMPS, Forum vBulletin Version 3.8.5 Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0
agaclar.net © 2004 - 2019