Trabzonda ilk Topraksız Tarım serası

[garlangufa]

...Kaldığımız yerden devam edelim...
600cm x 210cm polikarbonat levhanın boyutları. Dolayısıyla bu boyutlara uymak zorunluluğu var. Profil araları, boyları hep bu boyuta göre ayarlanıyor. Birde yapılacak yerin zaten yüksek biryerde olmasından dolayı, aklımıza boğazın altından geçen tünel yapımında kullanılan teknik geldi. Herşeyi yerde hazırla, kaldır yerine koy....işte...

Tabi bu arada yüksek nem ve sıcaktan dolayı sene boyu bilgisayar başında oturan ben, yorgunluktan adımını atamayacak durumda. Sabah 6, gece 12 ye kada çalışma...ne bu yaw...niye çekiyorum bu işkenceyi, vaz mı geçsem acaba...4 günde biter diye düşünüyürdum 1 hafta oldu ortada birşey yok...daha bunun birde içi var...offf...off

Beyaz çizgili t-shirt lü vede göbekli olan Halil usta diğeri kardeşim

Fena görünmüyor, güzel görünüyor...sol öndeki ağaç 4 yaşında yaklaşık 9-10 metrelik bir ceviz ağacıdır. Cevizin tepe noktası, seranın 240cm lik kenar yüksekliği seviyesinde ancak var. Artık nasıl biryerde çalıştığımızı siz düşünün...birilerinin bıyık altından tam karadeniz işi dediğini duyar gibiyim...

Neyse seri üretime geçmiş gibi, yerde tünelleri hazırlayıp, kaldırıp henardaki profiller üzerine koyuyoruz, araya silicon-mastik sürerek mümkün olduğu kadar su geçirmemezliğini sağlamamız lazım. Yoksa burada kurutulacak fındıktan tek 1 tane, gelebilecek bir su sızıntısından dolayı yağ olursa, babamın dilinden kurtulamayız. Bu arada birkaç bilgi de vereyim. Toplam 18 tane 4mm lik polikarbonat levha aldım (2250 TL). 800 tane bunlara uygun akıllı vida, işkence, matkap...daha aklıma gelmeyen birsürü malzeme aldık. Malzemelerin birkısmını ben, birkısmını kardeşim yaptığı için, henüz oturup neye nekadar harcamışız hesabını yapmadık. fakat kabaca yaptığım hesapla daha şimdiden 6000 TL yi geçti diyebilirim.

[garlangufa]

.....devam

Sera biryandan kurulurken harmanda açık havada kurup sera bekcisine teslim ettiğim domateslerin durumundan biraz bahsedeyim.
Diktiğimde, neredeyse ölmek üzere olan, solmuş, sararmış domates fideleri 3-4 gün içerisinde umduğumdan çok daha hızlı toparlanıp büyüme moduna geçtiler.

Kullandığım su hemen harmanın kenarında 70m derinlikteki artezyenden alınan su. Ölçüm değerleri mükemmel diyebilirim. EC yi İlk ölçtüğümde yalnış ölçtüğümü, hatta EC metrenin bozulmuş olabileceğini bile düşünmedim desem yalan olur. EC değeri 0.0...evet 0.1 bile değil. Dere den aldığım su örneğinin EC sini ölçtüğümde ise 0.1, belediyenin suyunu ölçtüğümde ise 0.5 çıktı buda EC metrenin doğru ölçtüğünün kanıtıydı. Kudret abi zaten bu aletleri kolay kolay bozulmayacak şekilde yapmış, ellerine sağlık.
Sonuç olarak kullandığım suyun PH ı 6.5, EC si 0.0 (sıfır.sıfır). Sera bekcisini EC 2.1 e ayarlayıp sabah 06:00 dan akşam 19:00 a kadar 3 saatte bir 15 dakika çalışacak şekilde zaman saatini ayarladım ve pompaya bağladım.

Domateslerin 5.günü...

Domateslerin 9.günü...
Sık sık yağmur yağıp güneş geldiği için, sera bekcisinin üzerini bir naylonla kapattım, aksi halde depo dolup taşardı.
Sera bekcisinden biraz bahsedeyim. Çalışmasını seyretmek bile çok zevkli. Diyelim tankı taze su ile doldurdum ve EC 2.1 e ayarlı. Tanktaki su başlangıçta EC0.0 olduğu için hemen hava pompası çalışıyor ve yoğunlaştırılmış besin eriyiklerinin olduğu A ve B kaplarına hava basıyor, kaplardan tanka eşit miktarda besin eriyiği akıyor, tanktaki küçük pompada besin eriyiği karışmış suyu sera bekcisinin EC metresine ölçüm için iletiyor. Eğer EC 2.1 olmamışsa hava pompası çalışmaya devam ediyor, 2.1 olmuşsa hava pompasının çalışması duruyor.
Bu arada henüz bağlamadığım otomatik taze su alma düzeneği de var sera bekcisinin üzerinde. Su seviyesi belli bir seviyenin altına düştüğünde manyetik şamandıra vasıtası ile durum algılanıp (çamaşır makinalarının su alma kısmında da kullanılan ) su borusuna bağlı Ventil e iletiliyor ve ventil suyu açarak depoya taze su gelmesini sağlıyor. Taa ki su seviyesi belli biryere gelip manyetik şamandıra devreyi kapatana (devre kapanınca elektrikle çalışan Ventil de suyu kesiyor) kadar...

Bu arada ileride kıyaslama olsun diye bahcedeki domateslerin (toprakta) fotograflarını da ekleyeyim...

Şu anda Babamdan aldığım haberlere göre sera içerisine alınan ve Sera bekcisine emanet edilen domateslerin hepsi çiçek açmış ve çok büyümüşler. Yakında bahcedekileri yakalarlar diyor. Tabi benden 1000 km uzakta olunca meraktan çatlamamak elde değil....fotograf çekip gönderecek kimse de yok orada...sadece Babama, depodaki su azalınca doldurursun yeter, gerisini Sera bekcisi halleder dedim. 4 günde bir dolduruyormuş Sera bekcisinin deposunu. A ve B eriyikleri de henüz yarıya gelmiş. Tekrar gittiğimde su işini de otomasyona bağlayınca ve birde web kamerası takınca, artık hem merakımı giderebileceğim, hemde depoyu taze su doldurma derdi bitecek.

Söylemeyi unuttum. Anneme ve babama düşen tek bir iş, domateslerde bakım yani koltuk alma, yaprak budama ve ipe alma. Babam da o işi zevkle yapıyor zaten.
...... devam edecek...

[garlangufa]

... devam..

Sera kurulumuna dönelim.
Yüksek nemden dolayı tereyağı gibi eriyerek sabah 6 gece 12 ye kadar çalışmalarımız devam etti. Bu arada çeşitli teknikler de geliştirdik. Serada toplam 7 adet pencere var fakat üst kısmına (kubbesi diyelim) pencere koyamadık teknik sebeplerden dolayı ona biraz takılmış durumdayım. Eğer çok olumsuz bir yanını görürsem ne yapıp edip üste de havalandırma penceresi koyacağım ileride.

Köydeki insanlarda da merak uyanmaya başladı. betonun üstüne sera olurmu ?..."haaa..israil de de toprak olmadan sebze yetiştiriliyormuş yoksa buda öylemi ?"...diyenler de var. Bizim ev hemen köyün Camii sinin altında olduğu için Cuma günleri Camii ye gidenler gelip hal hatır soruyor. Bende elimden geldiğince bilgilendiriyorum. Farklı birşeyler yapıldığını gören birçok insan memnun oldu, moral verdi...
Karadeniz insanı, gelenek-görenek lerine bağlıdır. Kolay kolay bildiği yöntemlerden kopamaz ama bir okadar da yeniliğe açıktır. Yeterki doğru birşekilde anlatılsın, inansın...Çok farklı bir yapısı var, ben bu yüzden her Trabzona gittiğimde sanki farklı bir ülkeye gitmiş gibi oluyorum. Hizmet sektörü neredeyse sıfır. Fakat bunun yanında bir işi yapmak, bitirmek, inat etmek, olmazı olur yapmak, kafayı kullanmak ta sınır yok...birde espri anlayışı varki bu anlatılmaz ancak yaşanır.

Gerçek bir olaydan bir örnek...
Hastahane de insanlar sıra bekliyor ve sıra hiç ilerlemiyor. Birisi soruyor;
- Bu sıra niye hiç ilerlemiyor, nekadar bekliyeceğiz ?
yaşlı bir amcadan sessiz sakin bir cevap,
- lambalar arizalanmiş, hep kırmizi yanay, ondan bekliyruk...

....devam edecek..

[garlangufa]

... devam...

6 gün oldu sera inşaasına başlayalı. Ben ençok 1 haftada bitiririz ve 1 hafta da bana kalır diye 2 hafta izin almıştım işten, ama bu gidişle serayı bitirmeden İstanbul a dönmek zorunda kalacağım gibi. Gerçi çok yorulduğumuzdan arada 1-2 gün kaçamak yapıp yaylaya çıktığımız da oldu. Yayla havası çok farklı köyden. Köyümüz Trabzon merkeze 15 km, havaalanına 5 km...yayla ise Trabzon merkezden 60km kadar.

Acısu yaylası

Yayladan sonra seranun üst kısmının montajını bitirdik, oradaki tüm aile fertlerinin yardımı ile. Kivi bağlığının altında dinleniyoruz...

...devam edecek...(bu max 5 fotograf koyabilme meselesinden dolayı)

[garlangufa]

...devam...

Kivi dedim de bu konuda biraz açıklama yapayım.
Birkaç yıl önce doğu karadeniz ikliminin kivi için çok uygun olduğu belirlenmiş ve kivi dikimleri yapılmış. Hakikaten çok iyi ve verimli olmuş. Fakat ilk yıllarda üreticiler fındıkları söküp kivi dikmişler, iyi de para kazanmışlar ama şimdilerde marketlerde göremeyeceğiniz irilikte ve lezzetteki kivinin kilosu Trabzonda 1 lira ve satacak yer bulamıyorlar. Zaten karadeniz bölgesinde yerlere dökülüp, ineklere yiyecek olan, heba olan doğal meyvelerin (elma, armut,erik, kivi, kızılcık, kiraz, kokulu isabella üzümü....başka aklınıza hangi meyve geliyorsa) haddi hesabı yok. Sıkıntı iyi bir pazarlama ve satış mekanizmasının olmaması. Evin yanındaki eriğin birinden, bir akşam 200 kiloya yakın erik topladım elma gibi ve inanılmaz lezzetli bir erik...toplamazsam yerlere dökülüp doğal gübre olacak...doğal olduğu için fazla dayanmıyor...İstanbul a getireyim dedim, 2 gün içerisinde telef oldular. Üçte birini ancak yiyebildik.

Biz serada harıl harıl çalışırken Annem de sabahın köründe (04:30) kalkıp ineklerini (2 ineği var) yediriyor ve bahcede çalışmaya devam ediyor. Yaş 76 ve şikayeti sadece yüksek nemden dolayı bunaltıcı hava...

Arada hem biraz serinleme hemde fotograf çekme bahanesiyle dereye indim. Oradan çektiğim Sera ve evimizin fotografı.

...devam edecek...

[garlangufa]

... devam

Tekrar sera çalışmalarına devam...
Artık Seranın üstü bitti, şekli ortaya çıktı. Kenarlar ve pencereler kaldı...

...devam edecek

[garlangufa]

...devam..

21 Haziran 2012...seraya başlayalı 1 haftayı geçti...sera bekcisi nin kontrolündeki domatesler, Cocopeat torbalarında çok iyi gelişiyorlar. Derme çatma düzenek fotografta sağda...

23 haziran 2012...10.gün. Babam da denetlemede

27 Haziran 2012...seranın içinden...

Mavi gömleğiyle bendeniz de teşrif ediyorum. Halil usta çok bunaldığından, "bitirelim artık şunu, gerekirse sabaha kadar çalışalım" diyip duruyor. Bu yüzden fotograf çekmek için bile kaçamıyorum. Neyseki yeğenim fotograf makinasını kapıp fotograflamaya devam ediyor.

... devam edecek demekten bıktım..ama devam edecek biraz daha...