Egeye kaçmak - İpek Hanım çiftliği

[malina]

www.nazillisebzeleri.com

1997... İstanbul hiç olmadığı kadar kalabalık, hiç olmadığı kadar gürültülü, hiç olmadığı kadar boğucu...

Egzoz dumanı bacalardan püsküren kuruma karışmış, insanlar on kilometrelik yolları üç bucuk saatte gitmeye başlamış, çocuklar ağaç görmek icin Yıldız Parkı’na, ördek görmek için Darıca’ya gidiyor...

Bir şeyler yanlış gidiyordu ve bunu o yıllarda anlamış olmak en büyük şansımdı.

İhtiyacım olan ne ardı ardına açılan alış - veriş merkezleri, ne de Beyoğlu’nun gürültülü gece hayatıydı. Büyükdere Caddesi, gözümde bir korku filmi setinden farksızdı artık.

Kaçmak lazımdı. Arkadaşlarıma bahsedip durduğum “şöyle sakin bir yerlere gitme, bir taş ev yaptırma, kendi bahçemde bir şeyler yetiştirme, bir sürü hayvan alıp onlarla zaman geçirme” planını gerçeğe çevirmek...

Kaçmak..! ...ama nereye?

[bahtiyar02]

Sevgili malina;
İnanın sadece büyük şehirlerde değil bizim gibi küçük illerde de yaşıyanlarında benzer şikayetleri ve özlemleri var.Aramızdaki farklılık belki kendimizi atabileceğimiz yakın yerler var ama inanın İçimizdeki özlemi giderecek düzeyde değil. İçimdeki bu özlemi hayalleri gerçekleştirmek içinde kendi hayellerim doğrultusunda biryer oluşturmaya çalışıyorum.Herşey zamanla daha güzel olacak.
Saygılar