Validebağ Korusu

[Erguvan Muhibbi]

Üsküdar Belediyesi Validebağı Korusu toplantısı: 1.Bölüm

Dostlarım,
Dün akşam Saat 19.00 da Altunizade Kültür Merkezinde
hazır ve nazır olacağımı duyurmuş ve daveti sizlerle de
paylaşmıştım. Bilmem aranızdan gelen oldu mu?
Oruç tutan asistanım neşe ve arkadaşlarının sofrasından
istifade edip, akşamki mesaiye hazırlandım.
Tabanvayla Cevizlibağ Tercüman Sitesindeki ofisten
yola çıktım. Allahtan yağmur kesilmişti zira zalim minübüs
şöförlerinin sıçrattığı sıçratmak ne kelime Tabanvay
yolcularını yıkadığı güzergahtan bir kazaya uğramadan
Taramvay durağına vardım.
( parantez açıp Minübüsçüler Odası üyesi olupta sitemizi
ziyaret eden veya edecek olan dostlardan ricamdır.
Zeytinburnu belediyesi Eski Tercüman gazetesi yeni
Sabancı Holding arazisi önünden tramvay durağına
giden yolu unutmuş görünüyor. Bütün gün minübüslerinizden
indirdiğiniz yolcular sizin muhteşem formula sürüşleriniz
sayesinde kahvaltılarıyla doldurdukları poşetleri
çitin kenarına bırakıyorlar. Basmamak için keklik gibi
sekerken bir de lastiklerinizin altından bir sel gibi üstümüze
boşalan sulardan kaçacağız diye bel fıtığı olmamız yakındır.)
Tramvayda bir boş yer bulup, Sirkeciye kazasız ulaştım.
Üsküdar vapurunun saati yakın hızlı bir yürüyüş yapmam gerek.
Karşıya geçiyorum duraktan Halk Ekmek büfesinin arkadaki
kocaman yayla gibi alan varken kaldırımın üçte birini işgali
nedeniyle insan trafiği tıkanınca hızım kesildi. Her seferinde
kendime kızarım İstanbulun vapurları mı bitti bir sonrakine
bin. Işıklara varıyoruz bu sefer de ışığın son anında kendine
hala yeşil yandığını iddia edip yeşilde yaya trafiğinin içinde
kalan veya ötede kalıp diğer taraftan akacak trafiği engelleyen
..... lara ( siz münasip bir lisanla doldurun bu kısmı )
söylenerek turnikeleri aşıp vapura kendimi attım.
Üst kata çıkıp arka güverteye ulaştım. Güzel bir İstanbul
akşamı keyfi yapacağım. İskeleden yavaş yavaş ayrılırken
eskise de Yeni Cami, muhteşem Süleymaniye, Rüstempaşa,
köprü, galata kulesi, gittikçe açılan panorama ile İstanbul
Rabbim şükürler olsun İstanbul'da sağ ve sıhhatteyim.
Aslında geceden kalma bir hüznüm var. Neşeleniyorum.
Sevdiğim İstanbulu seyrediyorum gözlerim açık.
Derin derin nefesler alıp İstanbulu kokluyorum. Ama.
Yan koltuk komşum sigara içme özgürlüğünü kullanıyor.
İstanbul yerine sigara dumanı çekiyorum. Hatırın büyük.
(buradan da İDO ya sesleniyorum. Vapurlar bir toplu taşıma
aracıdır. Benim açık havada sigara dumanı çekmeden
oturma özgürlüğüm ne oluyor? Vapurların tamamında ve
her yerinde sigara içmek yasaklanmalıdır. Hazret beni affet)
Kızkulesi ve 15 sene oturduğum Salacakla hasret gideriyorum.
Sinan'ın deryanın dudağına kondurduğu Şemsipaşa ya merhaba.
Üsküdar meydanı malum inşaatler nedeniyle felaket.
Üsküdar Altunizade otobüsüne doluşuyoruz. Tam Ticaret
lisesinin orada gençler arasında itişmeler ellerinde kesici aletler
birbirlerine saldıran gençler görüyoruz. Şiddet felaket her yerde.
Adamın birisi söyleniyor. Gebertsinler birbirlerini diyor. Diğeri
müdahil oluyor beyefendi sizin çocuğunuz da olabilir aralarında.
Benim çocuğum böyle serserilerin arasında olmaz diyor.
Pekala olabilir çocuk oralarda otobüs durağında. Belki de
her an kim vurduya gidecek çocuğu haberi yok.
Adama kaderle veya azrail le sözleşmeniz mi var. İstisnai diyorum.
Sinirleniyor damı yoksa zaten orada mı inecekti iniyor.
Altunizade de iniyorum otobüsten. Vakit var iyi geldim.