s.serdar / Bahçe

[s.serdar]

Geçmişte de biraz olsa değindiğim gibi bu yaz bizim için biraz zor geçiyor. Saksı ve mevsimlik çiçeklere bu dönemde de pek ağırlık veremedik. Mevcutlara ilaveten 4-5 kadar yeni gül fidanı, 20 adet zinya, 10 kadar kadife, 5-6 sardunya ile idare etmeye çalışıyoruz. Eşimin talimat ve direktifleriyle biraz domates, biber ve salatalık diktim.

Dolayısı ile sayfama ekleyebilecek fazlaca yeni bir şey yok.

Bu nedenle geçmişteki resimlerimden ekleyerek, bazı hayvan dostlarımızı konu edeyim dedim.

Bu Max.

Kurt doberman kırması ve erkek. Ancak çift tasma ile zapt edilebiliyor. Vukuatı çok, ısırıp kapmadığı insan kalmamıştı. Ağzından bir tavukla bir kirpiyi zor kurtardığımı hala hatırlarım.

Bu Shiva


Baldız perişan bir vaziyette sokakta bulmuş. Ya evini kaybetmiş ya sokağa atılmış. Bu yüzden ağlamaktan hasta bile olmuştu. Uzun bir veteriner desteğinden sonra yaşama bağlandı. Çok hanım efendi hav bile demeyen son derece uslu, eğitimli varlığı ile yoklu belli olmayan cici bir kızdı.

Bu Sarı.


Elimde resmi bulunmayan ve eşimin en yakın koruyucusu olan ben yokken yanına kimseyi yaklaştırmayan Kangal kırması kızımız Kontes’in arkadaşıydı. Kontes'in artan yemekleri için sık sık bahçemizi ziyarete gelirdi.

Bu Nazlı.


Ancak 2 ay kadar bizimle oldu. Uysal yumuşak huylu bir hayvandı. Cinsini ve nereye kaybolduğunu hiç bilemedik.

Bu Can.


Yakınımızda bulunan bir çiflikten sevmek için ara sıra yanımıza getirdiğimiz 2-3 aylık bir yavru husky.

[s.serdar]

Bu Şaşkın.



Bir iş için bahçe evinden şehre gidip döndüğümde, eşim bulup eve getirmiş. Eve geldiğimde bil bakalım misafirimiz kim geldi diye beni işletmişti. 3-4 gün bizimle beraber oldu. Şehre dönmek durumunda olduğumuzdan birkaç günlük yemeğini bırakıp ayrıldık ama bir daha karşılaşmamız mümkün olmadı.

Bu Çamur.



Koşumuzun köpeği. Yaklaşık 4 aylık. Geçen hafta temel itaat eğitimi almak için okula başladı. Her sabah gidip akşam geri dönüyor. Okul çıkışı her gün yeni ne öğrendiğini kontrol ediyoruz.

Bunlar adını koyamadığımız iki çoban köpeği yavrusu kardeşler.



Anneleri 8-9 yavru yapmış. Seçip beğenilen bazı yavrular bazı kişilerce alıp götürüldü. Son kalan 2 tanesini bir süre misafir ettik. Sonra ne oldular bilmiyoruz.

Bu Ördek.



Cinsi değil adı Ördek.

Bahçe evimizin bulunduğu kooperatifin bir bahçıvanı çocukları çok istedi diye Ankara’da evine almış. 3-4 gün sonra evde beslemenin zorluğu karşısında kooperatifimize getirmiş. Benim günü birlik Ankara’ya gittiğimde eşim sahiplenmiş. 3 ay kadar birlikte olduk. Büyüdükçe evde bakımı zor olduğundan Mogan (Gölbaşı) gölü kıyısındaki sazlık alana bırakmaya karar vermiştik ki, bir arkadaşımızın önerisi ile Ankara’da ki meşhur Kavaklıdere semtindeki, görevlilerinin izin ve müsaadesi ile Kuğulu Parka bıraktık. Bir hafta kadar sabah akşam gidip karnını doyurup sevdik. Sonrasında bulunduğu ortama uyum sağlayarak bizden uzaklaştı. Bahçe evimizde sabahları ekmek almaya, akşamları çöp dökmeye eşimle birlikte gider gelirdi.. Tam bir karpuz ve dometes düşkünü idi. Bahçeye koyduğumuz leğende yüzmeyi çok severdi. Yavru olduğu için sudan çıktıktan sora üşümesin diye bornoz bile dikmiştik.

Can Ördeği merak etmiş

[s.serdar]

Bunlar Dragon Fly.





Sanırım halk arasında bir diğer ismi de Yusufcuk. Ad koyacak kadar bir beraberliğimiz olmadı. Ancak 3-5 kare resim alacak kadar kaldılar.

Bunlar da Peygamber develeri.





Pek sevimli olmadıklarından resmi bir ilişki içindeydik. Neyse pek uzun kalmadan gelip gittiler.

Bu Hüsnü.



Geçen yaz bahçemizden hiç ayrılmadı. Her gece misafir olarak geliyor gündüz kayboluyordu. Ne yiyip ne içtiğini hiç öğrenemedik. Birkaç defa kedi ve köpekler için bıraktığımız yiyecek kaplarını karıştırırken yakaladık. Yiyor muydu ? yoksa merak edip yokluyor muydu pek bilemedik.