Bahçemde daha az çalışmak istiyorum diyenler için...

[Kiraz]

Sn. Jezebel, yazdıklarınıza katılıyorum ama bazen de değer verdiklerimize yeteri kadar yetememek var. O zaman değer verilenler, karşınızda mutsuzken siz de mutsuz oluyorsunuz. Evde yemek yapamayıp bahçeyle ilgilendiğimiz zamanlar da oluyor ama bir yerden sonra işlere yetişememek üzüyor.

Kendi adıma söylemem gerekirse, bahçenin gelişme hızına; işim, yorucu ve merdiven dolu evin her işi (sırf bu bahçe yüzünden merdivenli eve katlanıyorum), çocuklar ve Tarçın ile yetişemiyorum. Hele bu nem ve sıcaklıkla dışarı çıkmak bir işkence.Yetişemeyip de bahçede temizleyemediğim, budayamadığım, çapalayamadığım, bağlayamadığım her köşe, her dal bana bakıyor. Ben yetişemedikçe bunlar daha da artıyor, artıyor.

Sizin de dilediğiniz gibi 25-30 saatlik bir gün olsa keşke, olmayınca nereden kısarız diye düşünüyoruz işte

[sabah]

Bahçe sahibi olmanın maddi manevi kolay olmadığı, gerçekten çok istekli, meraklı olmayanın, bitkiyi, toprağı ve yetiştirmeyi sevmeyenin bahçe sahibi olmayacağı çok açık.

Bahçe sahiplerinden zamanı, zorunlulukları, sosyal hayatı, enerjisi ve sağlığı uygun olanlar mutlaka keyifle bahçeyle uğraşıyor. Koşulları uymayanlar bile fedakarlık yapabilecekleri alanlardan fedakarlık yapıp gene de bahçeyle uğraşıyorlar.

Ancak zorunluluklar bahçeye ayırabileceğiniz zamanı, emeği kısıtlayabilir. Ayrıca bahçenin durumuna, bitki sayısına, ilginize göre yükü de farklı olabilir.

Kuracağınız sistemlerin, parasını ödeyeceğinizin adamların da garantisi yok. Elektrik kesilir sistem arızalanır, gözünüz gibi baktığınız bir dal parçası bu ne ki denip koparılıp atılır.

Canımızın sıkılmaması, maddi ve manevi kayba uğramamak için bakabileceğimiz kadar toprak ve bitki sahibi olmak gerek diyorum.

Koşulları uygun olup doyasıya bahçede yaşayan ve bu başlığa şaşanlara ancak imreniyoruz, darısı başımıza diyoruz.