Köpekler ve problemleri

[Ela]

Anne... (1)


CUNDA’da onu evin önünde ilk gördüğümde ağzında çöplükten aldığı bir ekmek parçası vardı. Kimse ekmeğini elinden almasın diye etrafa bakınarak, adeta küçülerek ve sinerek gitti.

Arka sokakta bir inşaatta yavrularının olduğunu söylediler.

Sonra göz göze geldik; bir kangal.

Buralara nasıl gelmişse, kulaklarını kesmişlerdi, yüzünde inanılmaz bir korku ve hüzün vardı. Alttan alttan bakarak "Yavrularım var, bana dokunmayın" der gibi kuyruğunu salladı.

(Bu durumlarda nedense ben de bir yerimi sallamam gerektiğini düşünürüm sanki.)

Bir süre sonra arkasında yuvarlana yuvarlana yol alan altı kişilik minik ordusu ile çıkageldi:

Altı tane uzun kulaklı av köpeği...

Andree, "Bak nelerimiz oldu?" diye müjde verdi. Baktığımda, buzluğumun kapağının yarısını paylaşıyorlardı.

*

Ben hiç böyle "anne" görmedim.

Acından geberse, yavruları yesin diye verilen yemekleri yemedi, kenara çekildi ve onlar doyduktan sonra kalanlarla yetindi. Geceleri el-ayak çekildiğinde bebeklerini boş arsaya çıkartıp nasıl eğittiğini uzaktan izledik. Anne, yavrularının sokakta kalacağını biliyormuş gibi, önce onlara çöp bidonundan yiyecek bulmayı öğretti.

Birisi bebeklerini sevdiğinde mutlu mutlu kuyruğunu salladı, hayvan sevmeyen birisini hissettiğinde, bebeklerini alıp gitti.

İnsan ya da başka bir canlı...

Bir annenin yüreğindeki şefkat, sevgi, korku, endişe ve koruma duygusu, bu kadar mı akıl almaz olurmuş?..

*

Şu an itibarıyla bebekler biraz daha büyüdüler...

Eşya taşımayı sevdikleri için, sabah kalkanlar kapılarının önünde değişik ayakkabılar bulabiliyorlar. Plajdakiler terlikleri ceplerinde dolanıyorlar. Önceki sabah bizim bahçede yarımşardan iki adet gözlük kılıfı vardı.

Sabahları yandaki arsa kalabalık oluyor. Herkes selamlaşıyor ve terliklerini aramaya devam ediyorlar.

Ama bizim mahalle onları sevdi.

Hepimizde "Panjurlar kapatıldığında ve herkes gittiğinde ne olacaklar?" burukluğu var. Sokaklarda aç kalacaklarını, ya belediyenin gelip onları öldürmesi olasılığını "insan" olarak bizler biliyoruz.

Haftaya size devamını yazarım.

Onlar bir aile.

Şimdilik her şeyden habersizler.


Bekir Coşkun'un bugün kü yazısını okuyunca gözyaşlarımı tutamadım. Sizin köpeğinize yapılanlar yüzünden, kaç gündür çok üzülüyordum. Umarım bu yazıyı o hayvanların da duyguları olduğunu bilmeyen insanlar da okurlar. Bir de şu var; birisi onunla aynı asansöre binmiyormuş. Ona lütfen şunu sorar mısınız.
- Hangi dinde hayvanlara kötü davranın diyormuş. Hangi kitapta yazıyormuş.

Arkadaşım işin zor, böyle cahillerle uğraşmak zor, köpeğin için savaşmanı öneririm.

[cemo]

Sevgili Ela,
Boğazım düğüm düğüm, ellerimin titremesinden hafleri zor buluyorum klavyede inan.
Aslında onlara sorulacak o kadar soru var ki. Alacağım cevaplar yine beni üzecek. Sizi anlamıyacak insana, kendinizi ifade etmeye çalışmak kadar zor birşey var mı?
Kızım söylemiş zaten, sizin bastığınız yere basıyor bu hayvan ve her eve girişinde patileri yıkanıyor önce diye.Ayrıca bizler umumi tuvaletlere basıyoruz, oysa paşa çayır a çimene
Sanki hissetti yavrum, dün evin önündeki çimene yapmadı çişini.Ta ki, sahile varıp arabadan inene kadar tuttu kendini.
Peki bu eziyet, bu günah değil mi?
Rabbim işlerimizi rast getirir de, bir an önce gönlümüze ve kesemize göre bir arsa bulup, paşamızla beraber rahat yaşarız inşallah.

[Ela]

19 yaşımdan beri yani yaklaşık 19 senedir apartmanda oturuyorum. Daha önce bahçeli müstakil evde oturuyorduk, kedilerimiz ve köpeklerimiz, çok güzel bahçemiz oldu. Kendimi bildim bileli doğayla içiçe yaşıyorum. Allah'ın yaratmış olduğu herşeye hayranım. Bazı insanların, kendinden başka canlılara hatta belki kendi soyundan gelenlere bile saygısızlık yapmasına karşıyım. Bu dünya bütün canlıların sadece insanların değil. Tersi olmuş olsaydı sadece insanlar olurdu. Neyse arkadaşım kendini fazla üzme, İnşallah herşey istediğin gibi olur, umarım hayal ettiğin arsayı da alırsın. Çok zor yaşadıkların seni anlıyorum.

[MeyveliTepe]

Orijinal Mesaj Sahibi cemo

Sevgili Ela,
Boğazım düğüm düğüm, ellerimin titremesinden hafleri zor buluyorum klavyede inan.
Aslında onlara sorulacak o kadar soru var ki. Alacağım cevaplar yine beni üzecek. Sizi anlamıyacak insana, kendinizi ifade etmeye çalışmak kadar zor birşey var mı?
Kızım söylemiş zaten, sizin bastığınız yere basıyor bu hayvan ve her eve girişinde patileri yıkanıyor önce diye.Ayrıca bizler umumi tuvaletlere basıyoruz, oysa paşa çayır a çimene
Sanki hissetti yavrum, dün evin önündeki çimene yapmadı çişini.Ta ki, sahile varıp arabadan inene kadar tuttu kendini.
Peki bu eziyet, bu günah değil mi?
Rabbim işlerimizi rast getirir de, bir an önce gönlümüze ve kesemize göre bir arsa bulup, paşamızla beraber rahat yaşarız inşallah.

Sn.Cemo,
Ne yazık ki, bir hayvan dostu olmamış insanların kavrayıp anlayabileceği şeyler değil bunlar. Köpeğiniz sayesinde belki de hayal ettiğiniz şeyleri yapmaya başlayacaksınızdır, kimbilir!

[cemo]

Desteğiniz ve temennileriniz için, çok teşekkür ederim.
İsteğim, en kısa zamanda paşa ile rahat edeceğimiz bir evimiz olsun.
Bir bahçemiz olursa, yavrucak camdan bakmakla yetinmeyip,(günde 3 kere dışarı çıkarıyoruz) koşup oynardı, özgürce.

[cybel]

Cemocum umarım tüm dileklerin gerçek olur Altınolukta bir bahçede koşar oynaş paşa.