![]() |
|
|
|
|
|
#1 |
|
Ağaç Dostu
|
Başka Bir Gıda Mümkün Girişimi 2. mektup
BAŞKA BİR GIDA MÜMKÜN 2010 STRATEJİ & EYLEM PLANI Geliştirilmesi Öngörülen Birikimler & Hedefler 1- Buğday Tarımı a. Tohum çeşitliliğinin geliştirilmesi (her bir bölgede, birden fazla çeşit)2- Değirmencilik a. Çalışan değirmenlerin tespiti & duyurulması(her bölgede en az iki değirmen)3- Fırıncılık & Köy Ekmeği a. Doğal yöntemlerle maya temini ve üretimi konusunda deneyim araştırmaları4- Tüketim Örgütlenmesi a. Mahalle düzeyinde 7-10 kişilik kolektif birliktelikler oluşturulması (en az 10)Üretim & Tüketim - Kaynak Oluşturma & Paylaşım 1- Tohumluk Hasat & Alım a. Girişim olarak üretilecek tohum (Paşalimanı Adası & Ocaklar: 500 Kg)2- Unluk Buğday Temini a. Girişim olarak üretilecek (……. Kg)3- Bulgurluk Buğday Temini a. Girişim olarak üretilecek (……. Kg)4- Tarla Temini a. Paşalimanı Adası / Erdek – 50 dönüm5- Emek Temini a. Girişim olarak ortaklaşa hasat – Paşalimanı & OcaklarYayın & İletişim 1- Web Sitesi a. İnteraktif bir web sitesi kurulması (Mart 2010) 2- İletişim listesi a. İletişim listesinin duyurularak kişilerin davet edilmesi (yıl sonunda 500 kişilik bir liste) 3- Yıllık a. Yapılanların, son durumun ve belgelerin derli toplu sunulduğu bir yıllık hazırlanması (Aralık 2010) 4- Mektup a. Her ay bir mektup hazırlanarak paylaşılacak Mali Konular 1- Genel masrafların paylaşılması (web, yayınlar vs) (girişim üyeleri tarafından paylaşılarak) 2- Üretimin paylaşılması a. Buğday tarımı için (bir kısmı tohumluk olarak ayrılmak üzere) b. Un üretimi için c. Ekmek üretimi için d. Dağıtım için 3- Dayanışmacı faaliyetler Çalışır Haldeki Değirmen Listesi Değirmen Tipi İl Merkezi İlçe Merkezi Köy/Mahalle İlgili Kişi Su Balıkesir Gönen Gaybular Süleyman Güve Su Balıkesir Manyas Değirmen Boğazı Su Balıkesir Manyas Erecek Su Balıkesir İvrindi Ayaklı Su Balıkesir Merkez Kurtdere Su Balıkesir Balya Kadıköy Su Balıkesir Savaştepe Akpınar Su Çanakkale Çan Kocayayla Su Çanakkale Biga Su Eskişehir Mihalıççık Gürleyik Bahattin (değirmen ustası) Su Kütahya Emet Memduh Ekici Su (büyük çarklı) Konya Beyşehir Adaköy Beldesi Onarım gerektiriyor Su Sakarya Taraklı Mahdumlar Harun Gündüz(Muhtar) Su Zonguldak Muslu Beldesi Emirler Güler – Ramazan Seçer Su Bartın Ulus Kumluca Beldesi Ömer - Hasan Çetin Su Samsun Çarşamba Kirazlık Restore edilmiş Su Giresun Alurca Subaşı Mustaf – Kadem Tütüncü Su Trabzon Şalpazarı Geyikli Muhammed Bektaş Su Trabzon Görele Zıva Şükrü Su Artvin Arhavi Dülgerli Kadem Fitoz Su Artvin Murgul Mevlüt Demirci Su Sivas Suşehri Camili Alim Aklan Su Osmaniye Kadirli Göztaşı Su Osmaniye Sumbas Gaffarlı Su Şırnak İkizce ….. Koçer Su Muş Varto İskender Cendi Eren Su Diyarbakır Hani Aynkebir Su Antalya Akseki Gümüşdamla Veysel Kul Su Antalya Kalkan İslamlar Hamdi Sarıkaya Su Antalya Kalkan İslamlar Hasan Saner Su Muğla Datça Ilıcasu Restore edilmiş Değirmen Ustaları Su Eskişehir Mihalıççık Gürleyik Bahattin Su-Elektrikli Kocaeli Kandıra Akçabeyli Yaşar Sağgül Su-Elektrikli Artvin Arhavi Dülgerli Kadem Fitoz |
|
|
|
|
|
#2 | |
|
Ağaç Dostu
|
Alıntı:
Yukardaki eylem planında nihai tüketiciye ulaşmak için örgütlenme yapısında bir eksiklik görür gibiyim. Tüketim örgütlenmesi daha çok küçük yerleşim bölgeleri hedef alınmış gibi. Çoçukluğumda anadolu şehirlerinde mahalle fırınları vardı, evde kadınlar hamurlarını kendi yoğurur, mayalar ve mahalle fırınlarında bizzat kendileri pişirirlerdi. Çoçuk olduğum için nasıl bir bedel ödenirdi bilemiyorum ama fırıncı sadece fırının bakımından mesuldü herhalde. Ayrıca pişirme işlemini kendisi yapan fırınlarda vardı ama hamuru yine evde kadınlar kendileri yaparlardı. Evin erkek çoçuklarıda hamurun fırına ve pişen ekmeğin de eve taşınmasında yardımcı olurlardı. Bu fırınlara bir bedel ödendiğini hatırlar gibiyim. Fakat şehirde böyle bir örgütlenme bugün yapılabilir mi bilemem, mahalle fırınları yapılsada o fırına gidecek hamuru yoğuracak ve taşıyacak insanı bulmak bir hayli zor. Çünki üretim ve tüketim anlayışımız yıllar içinde hızla değişti ve geriye döndürülmeside mümkün değil gibi. Fakat yinede günümüz koşullarında yapılacak bir şeyler var gibi. İnsanlar doğal ekmeğin lezzetine bir kez alıştıklarında vazgeçmeleri mümkün değil. İki yıldır yaz tatilini Altınoluk' ta geçiriyoruz ve oraya mahsus köy ekmeğini tattıktan sonra başka ekmek yiyemez olduk. Istanbul' a döndükten sonrada ilk işim bir ekmek makinası almak oldu. Fakat yazdıklarınızı okudukça ve markette satılan hazır paket unların içeriklerini okudukça bu konuda da yapılacak bir şeylerin olduğunu görür gibiyim. Bu örgütlenme içine nüfusumuzun 1/3 'ünü barındıran Istanbul' u ve diğer büyük kentleri nasıl katabiliriz onu düşünmek gerekir. En azından iki senedir kendi ekmeğini evde kendisi yapan benim gibi insanların sayısının artırılması ve daha sağlıklı ekmeklik tam buğday ununa ulaşabilmelerinin yolları düşünülmesi lazım derim. Elde edilecek doğal unun nihai tüketiciye ulaşmasında ne gibi engeller vardır? |
|
|
|
|
|
|
#3 |
|
Ağaç Dostu
|
Merhaba. Sn. ayferaksit, Projeniz harika. Her türlü katılırım, yardımcı olmaya çalışırım, Marketlerde satılan hiçbir gıdaya güvenilemeyen şu günlerde, Kendi besinimizi üretmemiz gerektiğine uzun zamandır inanıyor ve bunun üretimini de yapmak istiyordum. Saygılar |
|
|
|
|
|
#4 | |
|
Ağaç Dostu
|
Alıntı:
Kadir Dadan Ocaklar/Erdek/Balıkesir 534 587 27 85 dadankadir@yahoo.com |
|
|
|
|
![]() |
|
|