agaclar.net

Geri Dön   agaclar.net > Üretim, Bakım, Düzenleme, Temel Malzemeler > Topraksız Tarım
(https)




Reklam


Beğeni Düzeni2Beğeniler
  • 1 Gönderen Ekrem Çelikcan
  • 1 Gönderen Ekrem Çelikcan

Cevapla
 
Bookmark and Share Dış Bağlantılar Konu Araçları Mod Seç
Eski 19-04-2016, 20:16   #1
Ağaç Dostu
 
Giriş Tarihi: 07-04-2016
Şehir: Adana
Mesajlar: 130
Topraksız tarımda yetiştirilen ürüne göre su rejimi

Forumda açılan konuları irdelediğimizde birbirinden değerli bilgiler, birbirinden değerli deneyler ve sonuçları görülmekte. Benim gibi bu aşka yeni düşen arkadaşlar konuları incelediğinde çok değerli bilgilere vakıf olmakta ve aynı zamanda aşırı bilgi bombardımanı Kafasını karıştırmakta.

1 haftadır domates için katı ortamda mevsimlere ve bitki gelişimine göre besinli su beslemesi günde kaç litre, hangi sıklıkta verileceği ile ilgili kafamda bir türlü net bir şey oluşmadı. Belki kusur bizde dikkat edemedik. Bu konu ile amacım her ürün için bu değerli bilgilere sahip kardeşlerimizin bizlere bilgilerinden istifade etme şansı sunmalarıdır..

 
zekiabbas beğendi.
Ekrem Çelikcan Çevrimdışı   Alıntı Yaparak Cevapla Başa Dön
Eski 19-04-2016, 22:30   #2
Ağaç Dostu
 
efe446's Avatar
 
Giriş Tarihi: 01-04-2009
Şehir: ANKARA
Mesajlar: 353
Kimse size günde 100 ml ver 150 ml verin diyemez ki sayın ekom84 . Sulama periyodunu ortamın nemi ve sıcaklığı çok etkiler .

Siz bunu en iyi deneyerek görebilirsiniz . Adana nemli ve sıcak bir yaz geçirir genelde bunun için yazın bitkiyi devamlı kontrol ederek sulama yapmalısınız . Genelde %20 drenaj önerir kitaplar siz bunu % 5-10 arası yapsanız yeter . Ben yıkama yapmıyorum ancak yapanlarda var siz denemeler yaparak en iyi sonuca ulaşırsınız . Şimdiden kolay gelsin .

efe446 Çevrimdışı   Alıntı Yaparak Cevapla Başa Dön
Eski 09-06-2016, 13:50   #3
Ağaç Dostu
 
Giriş Tarihi: 07-04-2016
Şehir: Adana
Mesajlar: 130
Angry

Besleyici Film Tekniğinde (NFT) Sürekli Ve Fasılalı Akışın Domates Yetiştiriciliğinde Verim, Kalite Ve Su Tüketimine Etkileri


Besleyici film tekniğinde, besin eriyiğinin uygulanması sürekli veya fasılalı akış biçiminde olabilmektedir. Fasılalı akış uygulamalarında elektrik tüketimi azaldığı gibi, kullanılan pompaların da ömrü uzamaktadır (2,4,6,8). Fasılalı akış, zaman saati veya solar integratör esas alınarak yapılabilmektedir. Zaman saatini yeğlemek daha ucuz bir yöntem olmasına karşın sera içi iklim koşullarına karşı esnek bir yöntem değildir. Solar integratör kullanmak ise daha pahalı bir yöntem olmakla birlikte değişen solar radyasyon düzeyine göre akış zamanı otomatik olarak ayarlanabilmektedir (7). Bu araştırma besleyici film tekniğinde; sürekli ve fasılalı besin eriyiği akışı ile diğer bazı uygulamaların sonbahar dönemi domates yetiştiriciliğinde verim, kalite ve bitki su tüketimine etkilerini saptamak amacıyla 1998-2000 yılları arasında yürütülmüştür. Materyal ve Yöntem Araştırma, Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümüne ait plastik örtülü serada yürütülmüştür. İki yıl yürütülen araştırmanın birinci yılında Gökçe F1, FA 361 F1 ve 189 F1 çeşitleri, 2.yılında Gökçe F1 çeşiti denenmiştir. Yetiştirme dönemlerine ilişkin bazı bilgiler çizelge 1’de verilmiştir. Sistem düzenlemesinde 30 cm genişliğinde, 15 cm yüksekliğinde ve 9 m uzunluğundaki polyester kanallar, içleri siyah polietilen ile kaplandıktan sonra %1 eğimde ve toprak yüzeyi siyah naylon örtü ile izole edildikten sonra, 95 cm aralıklarla yerleştirilmiştir. Besin eriyiği; 1. yıl sürekli ve fasılalı (45 dakika akış/15 dakika boşluk) olacak şekilde, 2. yıl ise iki farklı fasılalı akış (45 dakika akış/15 dakika boşluk ve 30 dakika akış/30 dakika boşluk) şeklinde uygulanmıştır. Bu amaçla, 2 ayrı sistem oluşturulmuş ve besin eriyiğinin debisi her bir kanalda 4 litre/dakika olacak şekilde düzenlenmiştir. Besin eriyiğinin fasılası pompaların elektrik sistemine takılan zaman saati ile sağlanmıştır. Her iki yılda da torf’da yetiştirilen fideler; dikim zamanında kökleri torfdan temizlendikten sonra 1.yıl tutunma ortamı olarak içinde pomza bulunan, 2.yıl ise içinde tutunma ortamları olarak perlit, tüf ve pomza bulunan delikli saksılara (9.2 x 8.2 cm boyutunda) dikilmişler ve saksılar kanallar içersine 25 cm sıra üzeri aralıklarla tesadüf parsellerinde bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yerleştirilmişlerdir. Fasılalı besin eriyiği akışı; her iki denemede de dikimden 3 hafta sonra başlamıştır.
Araştırmada kullanılan besin eriyiğinin içeriği, N 210 (240), P 40, K 250 (300), Ca 150, Mg 50, Fe 2, Mn 0.75, B 0.4, Zn 0.50, Cu 0.10 and Mo 0.05 mg/l olarak düzenlenmiştir (N ve K için ikinci konsantrasyon seviyeleri 3. salkım meyve bağladıktan sonra kullanılmıştır) (3). Besin eriyikleri her sistem için ayrı tanklarda düzenlenmiş, tanklardaki eriyikler günlük olarak kontrol edilerek EC ve pH düzeyleri sırasıyla 2.5-3.5 dS/m ve 5.5-6.5 seviyeleri arasında tutulmuştur. Tanklarda azalan besin eriyiği miktarları günlük olarak tamamlanmıştır. Tanklardaki besin eriyikleri 14 gün aralıklarla değiştirilmiştir. Araştırmada uygulamalara ilişkin verim (kg/m2), ortalama meyve ağırlığı (g), metrekaredeki meyve sayısı (adet), meyve sınıfları (1.sınıf: Ø > 4.5 cm, 2.sınıf: 4.5> Ø >3.5 cm) saptanmış ve meyve kalite analizleri (pH, kuru madde miktarı, toplam suda çözünebilir kuru madde, titreedilebilir asitlik ve vitamin C) yapılmıştır. Araştırmada, 2 ayrı besleme tankına eklenen su (besin eriyiği) miktarları her sabah aynı saatte ölçülerek ve sera dışına atılanlar da dikkate alınarak yalnızca iki ayrı akış koşulu için, ortalama bitki su tüketimleri, günlük olarak hesaplanmıştır.
Araştırma Bulguları
1.Yıl Sonuçları
Toplam 16 hafta hasat yapılan araştırmada; konulardan elde edilen ortalama verimler ile meyve sayıları, meyve ağırlıkları ve meyve sınıflarına ilişkin sonuçlar çizelge 2´de verilmiştir. Toplam verimler yönünden besin eriyiğinin akış biçimi, çeşitler ve interaksiyonlar yönünden uygulamalar arasında istatistiki önemde bir farklılık elde edilmemekle birlikte fasılalı akış ekenci verimi arttırmıştır. Uygulamalar arasında ortalama meyve sayısı, ortalama meyve ağırlığı ve meyve sınıflandırması yönünden yalnızca çeşitler arasında istatistiki önemde farklılık saptanmıştır. Çeşitler yönünden ise Fantastic F1 çeşidinde meyve sayısı artmasına karşın ortalama meyve ağırlığı ve 1. sınıf meyve oranı azalmıştır.



Farklı akış uygulamaları meyve kalite kriterlerini istatistiki önemde etkilememiştir (Çizelge 3). Çeşitler arasında ise istatistiki önemde farklılıklar elde edilmiş olup, Gökçe F1 çeşidinde, meyve suyu pH’sı ve toplam suda çözünebilir kuru madde miktarı azalırken titre edilebilir asitlik değeri artmıştır. Analiz tarihleri arasında da titre edilebilir asitlik ve pH değerleri yönünden farklılıklar meydana gelmiştir. Üretim dönemi boyunca, sürekli akışta mevsimlik bitki su tüketimi 70.45 l/bitki iken fasılalı akışda su tüketimi 69.71 l/bitki olmuştur. Başka bir deyişle, sürekli akış uygulaması mevsimlik bitki su tüketimini % 6 oranında arttırmıştır.
2. Yıl Sonuçları
İki farklı fasılalı besin eriyiği akışının (30 dak. akış/30 dak. boşluk ve 45 dak. akış/15 dak. boşluk) ve 3 farklı tutunma ortamının (perlit, tüf ve pomza) denendiği ikinci yıl bitki yetiştirme döneminde erkenci ve toplam verimde akış uygulamaları arasında istatistiki önemde bir fark bulunmamıştır (Çizelge 4). Tutunma ortamları arasında ise istatistiki önemde farklılıklar meydana gelmiştir. Toplam verimde 14.59 kg/m2 ile tüf en iyi sonucu verirken perlit ve pomza diğer grubu oluşturmuştur



Uygulamalardan elde edilen meyve sayısı yönünden yalnızca tutunma ortamları arasında istatistiki önemde fark çıkmıştır. Tüf’ün tutunma ortamı olarak kullanıldığı uygulamadan 138.17 adet/m2 ile en fazla meyve elde edilmiştir. Ortalama meyve ağırlığı ve meyve sınıflandırması açısından uygulamalar arasında istatistiki önemde farklılık meydana çıkmamakla beraber tüf’ün tutunma ortama olduğu uygulamalardan daha fazla meyve ağırlığı ve 1. sınıf meyve elde edilmiştir. İki farklı dönemde meyve örneği alınıp, meyve kalite kriterlerinin saptandığı araştırmada, besin eriyiği akışları arasında toplam suda çözünebilir kuru madde ve toplam kuru madde içeriğinde istatistiki önemde farklılık meydana gelmiştir (Çizelge 5). 30 dak. akış/30 dak. boşluk uygulamasında toplam suda çözünebilir kuru madde ve toplam kuru madde miktarında artış meydana gelmiştir. Tutunma ortamlarının ise meyve kalite kriterlerine etkisi önemli bulunmamıştır. Analiz tarihleri, meyve suyu pH’sı ve C vitamini düzeylerini istatisitiki önemde etkilemiştir. Sonbahar yetiştirme dönemi boyunca, 30 günlük dönemler için bitki su tüketimindeki değişimler şekil 1’de gösterilmiştir. Mevsimlik bitki su tüketimleri 45/15 fasılalı akışta 54.87 l/bitki, 30/30’da ise 50.87 l/bitki olarak gerçekleştirmiştir. Buna göre 45/15 uygulamasında 30/30’a göre %7.5 oranında daha fazla bitki su tüketimi elde edilmiştir.




Tartışma ve Sonuç
Araştırmadan elde edilen sonuçlar göstermiştir ki 1.yıl fasılalı besin eriyiği akışı sürekli akışa göre erkenci verimi arttırmıştır. Bu artış hasat sezonunun ilk üç ayında çeşitlere göre sırasıyla % 106.8, %50.7 ve %14.2 olmuştur. Toplam verimde istatistiki önemde bir artış olmamış ancak, sürekli akış toplam verimi % 5.63 oranında arttırmıştır. 2.yıl denemesinde iki farklı besin eriyiği akış programları arasında gerek erkenci ve gerekse toplam verimde istatistiki önemde bir farklılığa rastlanmamakla beraber 45 /15 uygulamasında % 4.39’ luk bir artış elde edilmiştir. Domates yetiştiriciliğinde gerçekleştirilen sürekli ve fasılalı besin eriyiği akışlarının karşılaştırıldığı çalışmalarda da farklı sonuçlar bildirilmiştir. Graves ve Hurd (1983); fasılalı besin eriyiğinin uygulamasının 4. salkımdaki anthesis oluşumuna kadar erkenci verimi az, ancak erkenci ürün kalitesini ise oldukça önemli düzeyde arttırdığını bildirmektedirler. Ayrıca fasılalı akışın toplam verim azalmasına yolaçtığını da bildirmektedirler. Charbonneau ve ark. (1988); 2.salkım oluşumundan sonra her saatte 15 dakika kesinti olacak şekilde gerçekleştirdikleri fasılalı akışı sürekli besin eriyiği akış ile karşılaştırdıklarında, fasılalı besin eriyiği akışının toplam ve pazarlanabilir ürünü artırdığını saptamışlardır. Akdeniz iklimi koşullarında yürütülen bazı araştırmalarda da fasılalı besin eriyiği akışının erkenci verimi arttırdığı fakat toplam verimi etkilemediği saptanmıştır (4,5). Besin eriyiği akışına ilişkin yürütülen çalışmalarda farklı sonuçlara ulaşılması, akış programları ve sera iklim koşullarından kaynaklanmaktadır. Farklı fasılalı besin eriyiği akış programlarından elde edilen meyvelerin kalite kriterleri genel olarak benzer sonuçlar vermiştir.



Gerçekleştirilen çalışma göstermiştir ki, gerek besleyici film tekniğini uygulayarak yeterli verime ulaşmak gerekse bu teknik kapsamında fasılalı besin eriyiği akış ile meyve kalitesinde kayıp olmaksızın erkenci verimi arttırmak mümkündür. Bu yolla az da olsa su ve bitki besin maddelerinden, önemli ölçüde ise enerji tüketiminde tasarruf sağlanmakta ve sistemin ömrü uzamaktadır. Diğer taraftan, farklı bitki türleri için fasılalı besin eriyiği akışına ilişkin optimum programların ve bu programları çalıştıracak sistemlerin geliştirilmesine gereklilik bulunmaktadır.

idris şenol beğendi.

Düzenleyen Ekrem Çelikcan : 09-06-2016 saat 14:03 Neden: Çizelge ve şekil eklendi
Ekrem Çelikcan Çevrimdışı   Alıntı Yaparak Cevapla Başa Dön
Cevapla

Etiketler
su kullanımı, topraksız tarım

Konu Araçları
Mod Seç

Gönderme Kuralları
Yeni konu gönderemezsiniz
Konulara yanıt veremezsiniz
Ek dosya yükleyemezsiniz
Kendi gönderilerinizi düzenleyemezsiniz

BB code Açık
Smilies Açık
[IMG] Kodu Açık
HTML Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Forum saati Türkiye saatine göredir. GMT +2. Şu an saat: 08:38.
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)


Forum vBulletin Version 3.8.5 Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0
agaclar.net © 2004 - 2018