View Single Post
Eski 19-04-2012, 00:22   #57
Aykor
Yeni Üye
 
Aykor's Avatar
 
Giriş Tarihi: 18-04-2012
Şehir: İstanbul
Mesajlar: 5
Merhabalar,
Üzerinden üç yıl gibi bir zaman geçmiş bu yazışmalar ilgimi çekti. Anılarınızı okurken kiminde hüzünlendim, kiminde keyiflendim.
Hayvanlarla ilgili pek çok anım var ama sonuncuyu anlatmak istiyorum. Umarım bu bölüm halen aktiftir.
Barınağa bırakılmış bir terri aldım. Çok asabi idi ve çok zor dostluk kurabilmiştim. Geldiğinde hafta sonu idi ve veterinere götüremedim, ilk pazartesi günü veterinerin yolunu tuttuk. Orada aşı yapıldı, yıkandı, tırnakları kesildi, ameliyat yeri yenice iyileşmişti, yara yeri temizlendi. Kulağındaki barınak etiketi çıkartıldı. Veteriner bunları yaparken Çakıl çok öfkelendi. Minicik olmasına rağmen ağzına ağızlık takmak zorunda kaldılar.
Neyse, eve döndük. Arabadan indik. Çakıl'ı kucağımdan indirdim. Kucaktaki süreçte tasmasının ipi halkasından çıkmış. İp elimde kaldı. Çakıl son sürat fırladı gitti. Ben tutayım derken dizlerimin üstüne düştüm. Yeşilçam filmlerinde biçare karakterler gibi dizlerimin üstünde, arkasından bakakaldım.
O sırada, "Bir köpeğe sahip olamadın." gibisinden kendime methiyeler düzüyorum. Derken Çakıl durdu ve dönüp arkasına baktı. Aa, kimse yok! Sonra beni gördü ve gittiği hızla geri dönüp koşarak geldi ve üstüme atladı. Dizlerimin üstünde ağlamaklı oldum. Birbirimize yaslanıp içeriye girdik.
Bugün birlikte on üçüncü günümüz. İki dizim de halen yaralı. Daha iyileşemedi. Fakat biz mutluyuz.

Aykor Çevrimdışı   Alıntı Yaparak Cevapla Başa Dön